Na szczęście obecnie na rynku mamy specjalne farby do fug, które w dodatku sprzedawane są w różnych formach (w pojemniku, butelce z dozownikiem i pisaku). Są one skuteczne i łatwe w użyciu, dlatego wydają się doskonałym rozwiązaniem problemu starej, brudnej lub też po prostu niedopasowanej do koloru płytek fugi. Jak zabarwić fugę? Po określonym przez producenta czasie używamy wilgotnej szmatki lub gąbki, którą zetrzemy starą fugę. Następnie powierzchnie trzeba umyć przed nałożeniem nowej warstwy silikonu. Można to łatwo zrobić ręczną wyciskarką, a później wygładzić plastikową szpachelką. Tak jak w przypadku każdego pokrycia podłogi, najpierw należy przygotować podłoże. Przede wszystkim musi być równe, suche i czyste. Pod panele należy położyć podkład dopasowany do konkretnych paneli i podłoża. Zwykle na opakowaniu paneli zawarta jest informacja od producenta, jaki typ podkładu wykorzystać. 🔨 Możesz zmienić kolor zaprawy kominkowej i zmienić wygląd otoczenia kominka. Jaśniejsze kolory fugi mogą stać się głębsze lub ciemniejsze, a brudna fuga może wyglądać jak nowa dzięki zastosowaniu bejcy. Najłatwiejszym sposobem na dokonanie tej zmiany koloru jest wybarwienie zaprawy nowym kolorem. Możesz nałożyć nową zaprawę bezpośrednio na wierzch starej zaprawy. Aby to zrobić, potrzebujesz tylko narzędzia do usuwania fugi. Użyj narzędzia, aby usunąć starą zaprawę, upewniając się, że głębokość wynosi co najmniej 2 mm, czyli mniej więcej grubość dwóch dziesięciocentówek ułożonych jeden na drugim. Jedyny rozsądny sposób to położyć nową fugę, ale to dość trudna i mozolna praca związana głównie z pozbyciem się fugi obecnej. Można kombinować oczywiście, tak jak już wspomniałaś z oliwą, ale tym razem poszedłbym w stronę pasty do butów. Nie mam pojęcia czy to się uda i jaki będzie efekt, ale. Czy można na starą tapetę przykleić nową. Często spotykamy się z pytaniami, czy można na starą tapetę przykleić nową. Nie polecalibyśmy takiego rozwiązania, ponieważ nie możemy do końca być pewni, jak zachowa się stara tapeta pod wpływem kleju i obciążenia jej nową powłoką. Po około 2-3 godzinach od fugowania możemy przystąpić do procesu “postarzania” fugi: Przy pomocy fugownika zaczynamy naszą fugę lekko drapać i skrobać, dzięki czemu zaczyna odkrywać się grube piaskowe ziarno z fugi. Nie wygładzamy fugi, ponieważ uzyskamy efekt nie pasujący do starych cegieł. Fugę należy drapać/skrobać. Materiały, które nie przepuszczają dźwięku to materiały o dużej gęstości, takie jak beton, cegła lub kamień naturalny. Jednak nie każdy materiał o dużej gęstości będzie skutecznie izolował dźwięk. Kluczowe znaczenie ma tutaj nie tylko gęstość materiału, ale również jego struktura i grubość. Jeśli chodzi o zaprawy żywiczne (polimerowe), wyróżnić można także te poliuretanowe, które bardzo dobrze sprawdzają się jako fuga do bruku. Fugi żywiczne do kostki brukowej wykorzystuje się z wielkim powodzeniem. Warto jednak pamiętać, że zarówno one, jak i fugi epoksydowe, nie sprawdzą się w przypadku nawierzchni tworzonych w oLUO. Start WykańczanieNowe podłogi i posadzki Wymieniamy fugi między płytkami Płytki ceramiczne to wciąż najbardziej popularny sposób wykańczania podłóg i ścian w kuchni czy łazience. Są to pomieszczenia, w których ważne jest zachowanie porządku i higieny. Czyszczenie płytek ceramicznych nie jest trudne, ważne jednak, by wykańczając kuchnię i łazienkę wybrać produkty, które są odporne na działanie detergentów i nie blakną pod ich wpływem. Często jednak czyszczenie fug między płytkami jest znacznie trudniejsze, szczególnie jeśli nie robimy tego systematycznie. By wnętrza łazienek czy miejsca, w których szykujemy posiłki nie odstraszały brudnymi i zatłuszczonymi spoinami, niekiedy musimy je po prostu wymienić na nowe. Wymiana fug krok po kroku Najpierw usuwamy starą fugę. Jest to zadanie czasochłonne i wymaga sporo dokładności i cierpliwości. Musimy po prostu wyskrobać starą fugę za pomocą np. śrubokręta z płaską końcówką lub specjalnymi rylcami. Uważajmy przy tym, żeby nie uszkodzić płytki. Dużo prostszym sposobem jest zastosowanie specjalnych końcówek na wiertarkę, np. do szlifowania fug. Stara spoina musi być dokładnie usunięta, rozkruszone fragmenty może zebrać odkurzaczem. (Specjalne nakładki na wiertarkę pomogą nam szybko i bez trudu usunąć starą fugę) Przygotowując nową fugę, zwróćmy uwagę dokładnie na informacje podane przez producenta na opakowaniu. Tylko przygotowanie zgodnie z instrukcją da nam pewność, że nowe fugi będą trwałe i wytrzymałe. (Spoiny powinny być równomiernie nałożone) Rozprowadzamy nowe fugi, zagarniając je do szczeliny za pomocą gumowej szpachelki lub packi. Nie używajmy ostrych narzędzi, by nie uszkodzić płytek i nie zrobić rys w nowej zaprawie. Ubijamy dokładnie fugę, by jej grubość była na całej długości taka sama, zbierając packą nadmiar zaprawy. Teraz musimy wygładzić powierzchnię fugi. Sprawdźmy na opakowaniu ile mamy na to minut, najczęściej gładzimy powierzchnię po 10 minutach od nałożenia fugi. Do wygładzania fug stosujemy wilgotną gąbkę. Często do prac remontowych stosujemy gąbki, które niegdyś służyły nam jako myjki, teraz zniszczone leżą wśród narzędzi. To nie jest dobry pomysł, stara gąbka może się kruszyć i pozostawiać ryski i włókna na fudze. Bezpieczniej będzie jeśli użyjemy nowej gąbki. Następnie musimy wyczyścić płytki, na których znajduje się zaprawa. Nie zwlekajmy z tym, by fuga nie stwardniała na kafelku. Czyszczenie płytek warto przeprowadzić kilka razy, by nie zostały na nich nieestetyczne zacieki. Używamy do tego wody i gąbki. Jeżeli zaprawa stwardniała nam na płytkach, konieczne będzie użycie specjalnych preparatów do czyszczenia płytek. Impregnacja nowych fug sprawi, że będą one bardziej wytrzymałe i odporne na zabrudzenia, oraz nie wyblakną. Impregnaty ochronią również spoiny przed grzybem czy pleśnią. Pielęgnacja fug Jak czyścić fugi, by długo cieszyły nasze oczy? Regularnie. Nie dopuśćmy do sytuacji, gdy między płytkami znajdzie się kilka warstw brudu, kurzu czy tłuszczu. (Regularne czyszczenie fug pozwoli nam zachować higieniczną czystość w łazience) Fugi czyścimy za pomocą miękkiej szczoteczki do zębów, co ułatwi nam dotarcie do trudno dostępnych miejsc, np. w miejscu połączenia ściany i podłogi. Fugę spryskujemy detergentem, który używamy do czyszczenia innych powierzchni. Jeżeli zabrudzenia są silne, warto kupić specjalny środek do czyszczenia fug. Po czyszczeniu warto spoiny ponownie zaimpregnować. Pamiętajmy, że nie zawsze usuwanie starych fug jest niezbędne. Jeżeli zaprawa nie jest popękana, a my chcemy ją jedynie odświeżyć, wystarczy, że użyjemy specjalnej farby do fug. Autor: Redakcja Dodane przez: martah Obejrzyj galerię zdjęć Sypialnia Witaj gościuz Zainteresują Cię te tematy: wykańczanie 25-04-2022 13:40Malowanie to najprostszy sposób na odnowienie elewacji - pod warunkiem że zastosuje się właściwą farbę, a wcześniej naprawi uszkodzenia na elewacjiFot. Shutterstock/komkrit Preechachanwate1 z 1Wada tynku spowodowana zbyt szybkim nakładaniem zaprawy BayosanJak odnowić stary tynk zewnętrzny?Każda elewacja po kilkunastu latach wymaga odświeżenia, a niekiedy nawet remontu. Czy każdą można odnowić farbami elewacyjnymi? To zależy od stopnia zniszczenia (zabrudzenie, drobne spękania, głębokie rysy, zielony lub czarny nalot), a także od tego, jakim rodzajem tynku była wcześniej pokryta. Nie wszystkie bowiem spośród wielu rodzajów farb nadają się na każdą ścianę. Każdy rodzaj farby chroni w nieco inny sposób. Dlatego też nawet markowa farba zastosowana na nieodpowiednim podłożu nie będzie się dobrze trzymać. Niewłaściwie dobrana może nawet doprowadzić do uszkodzeń samego podłożaPrzed malowaniem elewacji należy sprawdzić stan podłoża: powinno być mocne i zwarte, inaczej farba nie będzie się dobrze trzymać. Jeśli takie nie jest, trzeba je porządnie przygotować, a przede wszystkim znaleźć i usunąć przyczynę uszkodzeń i wad, aby niszczące procesy nie ujawniły się ponownie na odświeżonej elewacji. Odkrycie przyczyn powstania rys czy nalotu nie zawsze jest łatwe. Często trudno jest odróżnić zanieczyszczenia od kolonii mikroorganizmów. Najlepiej poradzić się fachowca, który określi przyczynę uszkodzeń i wybierze sposób jej usunięcia. Dobrze też wiedzieć, jakim tynkiem jest pokryta elewacja. Od tego bowiem zależy sposób naprawy. Stare domy są najczęściej pokryte tynkiem cementowo-wapiennym, przygotowanym metodą tradycyjną. Na domach jednorodzinnych raczej nie znajdzie się tynków wapiennych, chyba że chodzi o zabytkowy budynek. Naprawa tynku wymaga dopasowania nowych fragmentów do starych i użycia materiałów tego samego co one odnowić stary tynk zewnętrzny - Uszkodzenia i wady tynkówRysy tynkarskie - charakterystyczna siatka powierzchniowych pęknięć nazywanych włosowatymi: mają szerokość do 0,2 mm i głębokość do kilku mm. Najczęstszą przyczyną ich powstawania jest zbyt szybkie tempo prac tynkarskich, niewłaściwy skład wyprawy tynkarskiej, a czasem - niekorzystna pogoda (wiatr, upał). Naprawa nie jest trudna: wystarczy pomalowanie farbą o zwiększonej w podłożu, czyli pęknięcia - pojawiają się po kilku miesiącach i zwykle są szersze niż rysy "tynkarskie" - mają 2-3 mm. Czasem są skutkiem niewłaściwego składu lub zabrudzenia masy tynkarskiej. Pęknięcia należy poszerzyć na szerokość około 5 mm w klinowy kształt, rozwarty na zewnątrz, dokładnie oczyścić i zagruntować. Następnie wypełnia się je zaprawą wyrównującą. Tak naprawione podłoże można wyrównać cienką warstwą tynku i pomalować farbą konstrukcyjne - mogą być wywołane zarysowaniem elementów konstrukcyjnych domu - spowodowanym na przykład jego nierównomiernym osiadaniem bądź odkształceniami termicznymi lub skurczowymi. Rysy te mogą wystąpić zaraz po wybudowaniu domu, ale najczęściej pojawiają się dopiero po kilku latach. Rzadko kiedy rysy pozostają niezmienione; znacznie częściej powiększają się z upływem czasu lub zmieniają swą szerokość wraz ze zmianą pór roku. Powstawania takich rys nie da się zahamować nawet najmocniejszym tynkiem. Dlatego najpierw trzeba wyeliminować ich źródło, a dopiero później przystąpić do naprawy lub pylenie, określane też jako "piaszczenie" - to skutek słabego związania kruszywa, gdy tynk wykonano z małą ilością spoiwa lub ze spoiwem zwietrzałym, albo gdy zbyt długo go zacierano, co powoduje zwykle "wyciągnięcie" spoiwa i najdrobniejszego kruszywa na powierzchnię tynku. Podobnie może skutkować zastosowanie za dużej ilości drobnego kruszywa lub przesuszenie tynku wykonywanego podczas upałów lub na wietrze, a także przymrozki podczas wiązania (tynki układano późną jesienią). Osypujące się i pylące tynki pokrywa się preparatami gruntującymi, które je powierzchniowo czyli miejscowe odspojenie się tynku - takie odspojone fragmenty - nawet bardzo niewielkie - można znaleźć pod wybrzuszeniami na powierzchni lub przez opukiwanie ścian (np. małym młoteczkiem). Odparzony tynk wydaje charakterystyczny, głuchy odgłos. Naprawa polega na jego odkuciu w takich miejscach, oczyszczeniu, zagruntowaniu powstałego zagłębienia i wypełnieniu go odpowiednią zaprawą pleśnie, algi i mchy - szary, zielony lub czarny nalot najczęściej w okolicach cokołu lub wklęsłych naroży budynku. Przyczyną rozwoju mikroorganizmów jest zwykle nadmierne zawilgocenie. Taki nalot trzeba usunąć przy użyciu biocydów, czyli gotowych preparatów zwalczających grzyby pleśniowe, algi i mchy. Gdy warstwa nalotu jest dość gruba, przed zastosowaniem preparatu należy delikatnie oczyścić powierzchnię szczotką drucianą. Po umyciu całej elewacji zaatakowane, ale suche, ściany można malować - najlepiej farbą ze zwiększoną zawartością elewacja nie jest bardzo zniszczona, ale podłoże mocne, a pęknięcia niewielkie, napraw będzie mało i miejsca te nie będą się wyróżniały na elewacji. Wystarczy wtedy zagruntowanie podłoża i pomalowanie farbami elewacyjnymi. Nie zawsze jednak farba zakryje i wyrówna wszystkie różnice między starym tynkiem a naprawianymi miejscami. Jeśli napraw jest dużo, można po zagruntowaniu ścian nałożyć na całą ich powierzchnię tynk cienkowarstwowy. Sprawi to, że elewacja będzie miała jednakową fakturę, a farba utworzy jednolitą odnowić stary tynk zewnętrzny - jaką dobrać farbę? Farbę elewacyjną dobiera się zależnie od rodzaju podłoża. Dlatego przed jej zakupem trzeba wiedzieć, jaki jest rodzaj tynku i jaką farbą był pomalowany. Niestety, nie jest łatwo to ustalić, więc jeśli nie ma pewności, warto na próbę pomalować nową farbą fragment ściany i po pewnym czasie sprawdzić, czy nie pojawiły się jakieś niewłaściwych farb elewacyjnych może spowodować nie tylko szybkie niszczenie nowej powłoki, ale również doprowadzić do uszkodzeń samego tynku w wyniku ograniczonej paroprzepuszczalności powłoki malarskiej. Problem ten dotyczy szczególnie starych, nieocieplonych ścian lub ocieplonych wełną mineralną. W starych domach z reguły dochodzi do zawilgocenia powierzchniowego ścian w wyniku kondesacji pary wodnej. Nie wpływa to negatywnie na ich trwałość, gdyż paroprzepuszczalny tynk umożliwia wysychanie murów latem. Jeśli jednak taka ściana zostanie pomalowana od zewnątrz farbą o niskiej paroprzepuszczalności ograniczającą wysychanie, to po kilku sezonach może nastąpić trwałe zawilgocenie ściany sprzyjające rozwojowi pleśni wewnątrz domu. Skutkiem tego będzie również odpadanie tynku, gdyż zamarzająca w murze wilgoć spowoduje jego efekt wystąpi w ścianach ocieplonych wełną mineralną, gdzie dodatkowo zmniejszy się ich ciepłochronność w wyniku zawilgocenia materiału ociepleniowego. Dlatego takie ściany można malować wyłącznie farbami o wysokiej paroprzepuszczalności, pamiętając jednak o tym, że każda dodatkowa warstwa zmniejsza dyfuzję pary farb elewacyjnych należy traktować orientacyjnie, gdyż producenci oferują również wyroby mieszane, o własnościach nieco innych niż te, które charakteryzują spoiwa podstawowe. Dlatego zarówno ich własności, jak i zakres zastosowania można ocenić na podstawie parametrów konkretnego wyrobu zamieszczonych na opakowaniu lub w karcie i silikonowe. Są uniwersalne i dlatego najpopularniejsze. Nadają się bowiem zarówno na podłoża organiczne, jak i mineralne. Akrylowe cechuje dobra przyczepność do podłoża, ale też niska paroprzepuszczalność. Dobrze chronią cokoły i podmurówki przed bezpośrednim wpływem wilgoci. Silikonowe chronią przed wnikaniem wody i mają dobrą paroprzepuszczalność. Niektóre z nich mają właściwości samoczyszczące (elewacja się oczyszcza, gdy spływa po niej deszcz).Cementowe, wapienne oraz silikatowe - nadają się na czyste tynki mineralne, także takie, które wcześniej malowano farbami mineralnymi. Farby te nie są pożywką dla mikroorganizmów, które mogłyby je niszczyć. Powłoki z farb mineralnych są matowe i mają wysoką paroprzepuszczalność, co ułatwia odparowanie pochłoniętej przez ścianę wilgoci. Dzięki tej właściwości możliwe jest również nakładanie farb mineralnych na świeże, wilgotne jeszcze fragmenty uzupełnionego gruntowanieZawsze bezpieczniej zastosować przed malowaniem preparat gruntujący. Zawiera on głównie spoiwo, dlatego odpowiedni jest tylko taki, który jest dobrany do rodzaju farby elewacyjnej. Wyrówna on nasiąkliwość podłoża i zwiększy przyczepność nakładanej na nie powłoki zakup "gruntu" może wydawać się zbyteczny (zwykle bezbarwne preparaty zdają się nie wpływać na wygląd powierzchni), warto wiedzieć, że gruntowanie znacznie ułatwia malowanie i zmniejsza zużycie odporność farb elewacyjnychKażda farba powinna wytrzymywać:wysoką i niską temperaturę (oraz jej wahania),zmiany wilgotności,opady atmosferyczne,promieniowanie UV orazzanieczyszczenie powietrza,i to zarówno działanie wszystkich tych czynników równocześnie, jak i intensywne oddziaływanie jednego, na przykład bardzo silne nasłonecznienie elewacji na działanie chemikaliów powinny być farby stosowane na terenach przemysłowych oraz w pobliżu ruchliwych przyczepność oraz odporność na działanie wody powinny wykazywać te farby, które są stosowane w rozmaitych miejscach narażonych na silne zabrudzenie, ponieważ co pewien czas trzeba je zmywać wodą pod farby elewacyjnej do rodzaju tynku PodłożeFarba akrylowaFarba silikonowaFarba silikatowa Tynk akrylowy lub farba akrylowa++- Tynk silikonowy lub farba silikonowa++- Tynk silikatowy lub farba silikatowa-++ Tynk cementowy+++ Tynk cementowo-wapienny+++Więcej o: Oceń kondycję ścianZanim przystąpisz do pracy nad ścianami, oceń ich kondycję. Po wyniesieniu wszystkich mebli dokładnie się im przyjrzyj, lekko opukaj, ostukaj, wymierz oraz sprawdź zachowanie pionu, przykładając do ściany w różnych miejscach poziomicę. Jeśli ściany są w bardzo złym stanie, tynk odpada w wielu miejscach i wykrusza się, warto rozważyć skucie starych tynków i położenie nowych, ale to bardzo czasochłonne i kosztowne rozwiązanie. Jeśli ściany mają ubytki tylko w niektórych miejscach, a różnica w ich pionie nie przekracza 4 cm, dobrym pomysłem jest ich naprawa i wyrównanie za pomocą ręcznego tynku gipsowego GOLDBAND. Tynk ten sprawdzi się również wtedy, kiedy trzeba otynkować miejsce po zamurowanych drzwiach. Tynku gipsowego Goldband możesz użyć do naprawy starych tynków gipsowych, a także tynków cementowo-wapiennych. Przygotuj ścianę do położenia nowego tynkuOpukaj ściany młotkiem lekko na całej powierzchni, co powinno spowodować odpadnięcie starego tynku wszędzie tam, gdzie nie przylega on trwale do podłoża. Luźne fragmenty tynku możesz zeskrobać szpachelką. Na ścianie powinien zostać tylko ten stary tynk, który mocno związany jest z podłożem. Następnie odkurz powierzchnie ścian. Możesz użyć do tego zwykłej szczotki do zamiatania. Teraz osłoń okna, drzwi, podłogę, gniazdka elektryczne oraz inne elementy dekoracyjne w pomieszczeniu, oklejając je folią i taśmą malarską. Następnie zagruntuj powierzchnię ścian w tych miejscach, w których ma zostać położony nowy tynk. Do gruntowania użyj środka gruntującego Knauf Tiefengrund. Należy go nanieść na powierzchnie przeznaczone do tynkowania przy pomocy wałka lub pędzla malarskiego. Ściany pomalowane środkiem gruntującym należy pozostawić do wyschnięcia na ok. 24 godziny. Jeśli pod starym tynkiem zobaczysz jakieś elementy stalowe, pamiętaj pomalować je farbą antykorozyjną. Zacznij od przygotowania zaprawy tynkarskiej. Do wiadra wlej wodę w ilości podanej na worku z Goldband’em, do niej wsyp suchą mieszankę z worka, wymieszaj mieszadłem mechanicznym, aż do uzyskania jednolitej i plastycznej konsystencji. Teraz możesz zacząć nakładać tynk na zagruntowane i wyschnięte powierzchnie ścian za pomocą kielni. Tynk należy nakładać równomiernie od góry do dołu, starając się zlicować jego powierzchnię do powierzchni starego tynku. Świeżo położony tynk równamy w pionie i poziomie za pomocą łaty typu H. W przypadku równania nierównych ścian, ilość narzucanego tynku określamy, kontrolując pion. Po około 30 min. możesz przystąpić do wyrównania ostatecznego za pomocą łaty typu T. W tym momencie tynk zaczyna wiązać i jest to najlepszy moment do usunięcia istniejących jeszcze nierówności. Łatę dociskaj do podłoża i przeciągaj w liniach poziomych od góry do dołu oraz po skosie. Tynkując niewielkie powierzchnie, nierówności można wyrównać za pomocą szpachli powierzchniowej, zwanej potocznie piórem po około 30 min. od narzucenia tynku. Około 1 godz. po narzuceniu tynku lekko stwardniały tynk należy zrosić równomiernym strumieniem wody, a następnie przecierać pacą z gąbką po to, aby wyciągnąć na powierzchnię tzw. mleczko gipsowe, które potrzebne jest do ostatecznego wygładzenia tynku. Po następnych 15 min. należy tynk wygładzić „piórem” lub pacą metalową, aż do uzyskania gładkiej powierzchni. Świeżo położone tynki należy dobrze wysuszyć. Dlatego wskazane jest wietrzenie otynkowanych pomieszczeń oraz ich ogrzewanie w okresie cieszyć się równymi i gładkimi ścianamiNaprawione i wyrównane ściany prezentują się po wyschnięciu bardzo estetycznie. Możesz je malować lub tapetować. Jeśli zależy Ci na wyjątkowo gładkich powierzchniach ścian, możesz na tynkach starych i nowych położyć gładź finiszową Knauf Super Finish.