Promocja ZSP nr 3.Na terenie naszej szkoły trwa budowa nowoczesnego Centrum Kształcenia Zawodowego.CKZ będzie dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnychi Nie mają szczęścia warszawskie inwestycje tramwajowe. Rozpoczęcie robót, w ramach zawartej w zeszłym roku umowy na projekt i budowę kolektora oraz odcinka trasy tramwajowej na ul. Gagarina, przesunięto na przyszły rok. Do projektu wprowadzono szereg zmian, w tym dotyczących głębokości i technologii wykonania kolektora czy umieszczenia kabli trakcyjnych. 22.20 Romance Dyvesa '96 - relacja z VIII Międzynarodowego Przeglądu Zespołów Cygańskich 23.05 Portret złudzeń - reportaż 23.40 Wiadomości 23.50 Sportowa sobota 0.35 "Taniec kruka" - horror prod. USA (1991 r, 88 min) 2.00 Studio sport - Puchar Świata w hokeju na lodzie: USA - Kanada 4.20 Zakończenie programu TVP 2 7.00 Panorama 7.10 W dzisiejszym odcinku, kontynuujemy fascynującą podróż w świat budowy żaglowca. Wartość tego projektu polega na wyjątkowej dbałości o szczegóły, dlatego dziś Cała aktywność; Strona główna ; Modele latające RC ; Modele akrobacyjne-3D ; Nasze modele (prezentacje i relacje z budowy) EXTRA 300 KS 2,3m - relacja z budowy Die U-Bootwaffe: U-Booty w wojnie 1939-1945. Witryna poświęcona historii niemieckich okrętów podwodnych w czasie Drugiej Wojny Światowej. Modelarstwo - Relacja z budowy: U-Boot Typ VIIC (1:72) Ja podjąłem się dość karkołomnego zadania skompletowania i fizycznego wykonania, korzystając z setów ahaji, pięciu przedwzmacniaczy. Tak sobie pomyślałem, że może relacja z budowy będzie ciekawa. Dawno nie robiłem żadnej relacji Może komuś pomoże. Może ktoś pokaże błędy. Dobre pomysły mile widziane. 5 czerwiec 2022 | Relacja z budowy modelu Volvo 122S Amazon #96 IXO COLLECTIONS. Zamówienia. Relacja z budowy modeli: Alpine A110 1600S IXOCOLLECTIONS, Volvo Oto zdjęcia z budowy. Stadion GKS-u to obecnie największa realizowana inwestycja sportowa w Katowicach, fot. FB Prezydenta Marcina Krupy. W Katowicach trwa budowa stadionu miejskiego GKS. Prezydent miasta zaprezentował aktualne zdjęcia z budowy. Obiekt ma być gotowy w 2024 r. Jak zrobić kanał samochodowy w garażu? Wykop, wymiary, wylewka, poziomowanie sznurkami, murowanie, jak zrobić zaprawę. Trochę historii, teorii, relacja z bud 8Y4CPT. [Relacja z budowy] K141 Kursk Moderatorzy: Jatzoo, Jakub_RC Cytuj [Relacja z budowy] K141 Kursk Mam zamiar zbudować okręt podwodny z możliwością zanurzania sie. Będzie miał w skali 1:72. Jest to model k141 kursk. 1. Jaki zrobić torpedę i na jaki silnik. 2. Czy dać dwa silniki 480 czy jeden 500 lub 600 z Czy do dobry pomysł żeby dać zbiornik tłokowy. 4. Kadłub lepiej jest zrobić z laminatu czy z żeberek pokrytych listewkami sosnowymi (obie metody umiem). Ostatnio edytowano 20:47 przez krys, łącznie edytowano 2 razy krys Tonaż: BRTDołączył(a): 15:05Lokalizacja: lubelskie Cytuj przez krys » 17:28 Ile osób by chciało żeby była relacja z budowy tego modelu? krys Tonaż: BRTDołączył(a): 15:05Lokalizacja: lubelskie Cytuj przez rico31 » 22:28 Witamy nowego na forym ja jestem pierwszy chetny na relacje z budowy modelu nie jestem znawcą tematu- chodz nie ukrywam że mnie to pasjonuje sam mam zamiar cos podwodnego zrobic(narazie jest tylko zamiar)- co do tłokowego- na twoim miejscu pomyslał bym o systemie na spreżone powietrze przy takim wielkim modelu -wiekszy realizm przy wynurzeniu rico31 Tonaż: BRTDołączył(a): 19:26 Cytuj przez tobruk » 22:31 Witaj krys 215 cm to sporo, pewnie przewidujesz jakiś rodzaj transportu? Moim zdaniem laminat jest najlepszy. No i będę śledził Twoje poczynania, jeśli zechcesz je relacjonować. Powodzenia tobruk Kapitän zur See Tonaż: BRTDołączył(a): 00:03Lokalizacja: lubuskie Cytuj przez Jakub_RC » 00:32 Krys, Znasz moje zdanie na temat tego projektu z forum PWN. Cheć zamontowania silników spalinowych wyrażona tam przez Ciebie nadal utwierdza mnie w myśli, że jest jedynie cień szansy na powodzenie tego projektu. Niemniej jednak, życze powodzenia i relację chetnię poczytam. pozdrawiam. Jakub_RC Oberleutnant zur See Tonaż: BRTDołączył(a): 23:54Lokalizacja: Warszawa Strona WWW Cytuj przez krys » 07:23 Projekt rusza 12 sierpnia. Gdzie można znaleźdź zdjęcia kurska.? Kopyto będzie ze szkieletu pokryta listawkami 3x8mm. Co o tym sadzicie? Ostatnio edytowano 16:18 przez krys, łącznie edytowano 1 raz krys Tonaż: BRTDołączył(a): 15:05Lokalizacja: lubelskie Cytuj przez krys » 10:26 Jak zbudować samodzielnie system na sprężone powietrze (rysunki, zdjęcia). Ten co jest na tej stronie nie bardzo rozumiem. krys Tonaż: BRTDołączył(a): 15:05Lokalizacja: lubelskie Cytuj przez amigo » 12:19 witaj sorry! ale mam wrazenie że jesteś jednym z 43 ( tylu ich było w ciagu ostatniego 1,5 roku ) modelarzy- marzycieli. jezeli mogę coś Ci zasugerować, to najpierw zbuduj szczelny, sprawny kadłub jakąkolwiek metodą, ( listewki odpadają), a dopiero później szukaj schematów systemów balastowych i torpedowych. jezeli zamieścisz na forum foty i opis budowy kadłuba ( efekt końcowy) wówczas ja i zapewne inni zainteresowani, pomożemy Ci w dalszej fazie budowy. pozdrawiam Ostatnio edytowano 20:42 przez amigo, łącznie edytowano 1 raz amigo Kapitän zur See Tonaż: BRTDołączył(a): 12:34 Cytuj przez krys » 19:20 Ja w poruwnaniu do nich umiem robić okrety mam za sobą parę okrętów i szybowców rc (też). Modelarstwem zajmuje się od ponad 8 lat Zbiornik jest z rórki pcv? Trzymam cie za słowo amigo Ostatnio edytowano 20:45 przez krys, łącznie edytowano 1 raz krys Tonaż: BRTDołączył(a): 15:05Lokalizacja: lubelskie Cytuj przez krys » 19:26 Plany i materiał na kopyto (sklejka i listewki sosnowe) bedę miał w ten piątek więc budowa najwcześniej ruszy już w sobotę Ostatnio edytowano 20:46 przez krys, łącznie edytowano 1 raz krys Tonaż: BRTDołączył(a): 15:05Lokalizacja: lubelskie Cytuj przez amigo » 20:45 OK krys, po udokumentowaniu zbudowania kadłuba pomozemy Ci w dalszej budowie-jeszcze jedna prośba zwracaj uwagę na pisownię, pozdr amigo Kapitän zur See Tonaż: BRTDołączył(a): 12:34 Cytuj przez krys » 21:53 jak zrobić: 1. kopyto na to forma z laminatu i w tej formie poprawny kadłub 2. kopyto na to poprawny kadłub Amigo jestem dysortografikiem i dysgrafikiem (nikiedy sam siebie nie mogę rozczytać ). krys Tonaż: BRTDołączył(a): 15:05Lokalizacja: lubelskie Cytuj przez krys » 11:00 ja to już czytałem krys Tonaż: BRTDołączył(a): 15:05Lokalizacja: lubelskie Cytuj przez krys » 17:31 Wystarczą 4 warstwy laminatu (1x t-25 3x t-33) czy lepiej dać 1x t-25 4x t-33 1x t-80. Dopiero w poniedziałek zaczynam budowę ze względu że jadę nad jezioro (niedaleko). Poszaleje okretem (trochę stary ma już 3lata) krys Tonaż: BRTDołączył(a): 15:05Lokalizacja: lubelskie Cytuj op przez DAreus » 21:44 witam a ja czytam ,czytam i milczę. poczekam ,pożyję popiję . jak coś z tego bedzie to się włączę .narazie PAS Pozdr DAreus PS Amigo a ja jestem dystelefonem .kurde młodzi mają teraz fajnie mogą miec wszystko dys , a ja w szkole za takie dys to w ryja dostawałem POzdr DAreus DAreus Tonaż: BRTDołączył(a): 21:24Lokalizacja: Trzebinia YIM Cytuj przez tobruk » 22:27 krys napisał(a): (1x t-25 3x t-33) czy lepiej dać 1x t-25 4x t-33 1x t-80. czy to jest ciężar właściwy maty? tobruk Kapitän zur See Tonaż: BRTDołączył(a): 00:03Lokalizacja: lubuskie Cytuj przez amigo » 22:53 ha ha Darek, mi też w podstawówce wydawało się, ze jestem dysortografikiem, ale mój staruszek ( nauczyciel) razem z polonistką skutecznie i szybko wyleczyli mnie z tej przypadłości ( 3x dziennie piąchopiryna),sorry Krys, ale te wszystkie dys, dys...., to brednie niedouczonych psychologów i pedagogów, nawet nie masz pojęcia jaka krzywdę Wam oni czynią. czy uważasz, ze pokolenie moje Darka, czy Tobruka było gorsze????? u nas nie było takich określeń, jezeli ktoś miał problemy z pisownią, to do tąd dostawał wpier..l, aż się nauczył, i wyszło to wszystkim na dobre, a teraz uczeń nadpobudliwy, z agresja ponad przeciętną i zalecenia wpięte do dziennika zeby go nie drażnić, dawać my się wyładować, łagodzić jego konflikty z klasą-LUUUUDZIE !!!!! dajcie go mi, a po tygodniu będzie łagodny jak baranek i będzie kapcie przynosił w zębach!!!! i to bez usług pedagoga. amigo Kapitän zur See Tonaż: BRTDołączył(a): 12:34 Cytuj przez Jakub_RC » 23:20 oj... łatwo dziś o torpedę Jakub_RC Oberleutnant zur See Tonaż: BRTDołączył(a): 23:54Lokalizacja: Warszawa Strona WWW Cytuj przez krys » 09:22 Wymiary modelu(mam już plany i opis): nazwa kursk skala 1:72 długość 213,8cm. szerokośc kadłuba 25,2cm. szerokość całkowita 28,0cm amigo te wszystkie dys...to nie sa takie duże krzywdy poprostu nie mam ocen za zeszyt i dyktanda (chyba że się chce miec ). Co to nadpobudliwości to też to mam(w 4 klasie w 5 miesięcy zarobiłem 14 uwag średnia 2,8 uwag miesiecznie) Tobruk tak nazywa się tkanina szklana (zawsze z tego robię kadłuby). krys Tonaż: BRTDołączył(a): 15:05Lokalizacja: lubelskie Cytuj przez DAreus » 17:21 witam sory ale ja spadam z tego wątku . Koledzy ( mówie do kolegów ) jestem za stary na takie pier......nie pozdr DAreus DAreus Tonaż: BRTDołączył(a): 21:24Lokalizacja: Trzebinia YIM Cytuj przez krys » 09:17 Poniżej pare zdjęć z planów (trochę pomarszczone od leżenia w piwnicy) Nie masz wystarczających uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego postu. Ostatnio edytowano 08:37 przez krys, łącznie edytowano 2 razy krys Tonaż: BRTDołączył(a): 15:05Lokalizacja: lubelskie Cytuj przez krys » 09:30 W czasie powiekszania zmieniła się skala z 1:72 na 1:73 nowe wymiary długość 210,9cm szerokość 24,9cm szerokość ze sterami głębokosci 27,5cm szerokość z przednimi sterami głębokości 34,2cm wysokość kadłuba 19,4cm wysokość do końca kiosku 26,2cm Ostatnio edytowano 10:57 przez krys, łącznie edytowano 1 raz krys Tonaż: BRTDołączył(a): 15:05Lokalizacja: lubelskie Cytuj przez krys » 19:41 Mam pomysł na tanie kopyto (sprawdzony w papierówkach). Wręgi ze sklejki 3mm z wyciętymi miejscami na listwy profilujące z sosny 3x8mm (co 3cm). Na to paski dektury szerokości 2-5cm grubości 1,5mm i długosci 1m klejona butaprenem do listew i wreg. Po wyschnieciu kleju druga warstwa dektury (pół szerokosci na jednym i pół szerokośi na drógim kawałku). Na tą drugą warstwe zalewa sie klejem. Potem to juz tylko papier ścierny w dłoń i wygładzanie powierzchni ew. dzióry zalewa sie klejem i czyści i tak aż to znudzenia . Później na to formę z laminatu (formę można czyścić na kopycie, taka konstrukcja jest mocna jakby była ze sklejki 1,5-2 nawet 3mm) zrobienie takiej formy zajmuje Co sądzicie o tym? Wiecie gdzie mozna znależdż plany amerykańskiego okretu typu OHIO. Ostatnio edytowano 18:14 przez krys, łącznie edytowano 1 raz krys Tonaż: BRTDołączył(a): 15:05Lokalizacja: lubelskie Cytuj przez krys » 16:36 Poniżej fotki z budowy kurska. szkielet aktualnie ma 199cm brak dziobu śruby i ostatniej wręgi. Nie masz wystarczających uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego postu. krys Tonaż: BRTDołączył(a): 15:05Lokalizacja: lubelskie Powrót do Modele Kto przegląda forum Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość Konwersja modelu plastikowego firmy Revell na model RC, sekcja sucha zbudowana od zera. skala - 1:72 długość - 93,3 cm masa - 3,2 kg typ - model statycznie zanurzający się, system na ciekły gaz Budowa Opis zamieszczony tu jest zaktualizowany o poprawki jakie zostały nałożone w czasie konstrukcji i testów. Modelem zajmowałem się od lipca 2006 roku, na dobre jednak robota ruszyła w marcu 2007 roku. Pierwsze próby na świeżym powietrzu odbyły się w sierpniu 2008. Wszyscy którzy oglądają pudełko z VIIC w skali 1:72 firmy Revell myślą, że model jest duży... Jest, jeśli patrzymy w kategoriach modeli plastikowych. Jeżeli jednak potraktujemy go jako kadłub dla modelu RC ze statycznym systemem zanurzenia sytuacja drastycznie się zmieni. Jest tam bardzo mało miejsca, do tego z mocnymi zwężeniami na dziobie i rufie. W internecie znalazłem trochę informacji/planów oraz prób zagospodarowania wnętrza modelu. W końcu oparłem się na dwóch znalezionych projektach. Z obydwu wyciągnąłem najlepsze cechy. Pierwszy dotyczy sekcji rufowej - - szczególnie napęd oraz ułożenie serw zostały tu dobrze rozplanowane. Gdy zaczynałem budowę na stronach tych były też plany i założenia konstrukcyjne autora. Dziś już ich tam nie ma - pewnie z powodów komercyjnych. Tutaj natomiast plany gazowego systemu balastowego na jakich się oparłem: Tu także, na wcześniejszej wersji strony (sprzed 2007) było dużo więcej informacji i rysunków. Szkoda, że ich już tam nie ma, posiadam co prawda kopie, ale nie mogę ich tu zamieścić z oczywistych powodów. Za jeden i drugi system trzeba by było zapłacić odpowiednio około 200 i 530 euro (ceny z 2007 roku). Jest to stanowczo za dużo jak na możliwości obydwu systemów oraz zawartość tych zestawów. Skonstruowałem więc sekcje suchą sam, od zera opierając się tylko na obydwu projektach. Trudno określić finalne koszta. Cenę podbiło mi wiele elementów, których nie kupimy w małych ilościach i trzeba brać np: 2 metry, gdy potrzebujemy zaledwie 18cm... Z drugiej strony, wiele z nich wykorzystam na pewno w innych modelach. Okręt podzielony jest na 5 sekcji: czerwona (pierwsza od lewej) - akumulatory fioletowa - zbiornik balastowy, razem z pojemnikiem na gaz zielona - sekcja na odbiornik oraz serwo do obsługi zbiornika z gazem niebieska - łącznik uszczelniający, będący jednocześnie redukcją czerwona - sekcja rufowa - napęd i mechanizmy sterów "Maszynownia" czyli sekcja rufowa Sekcja rufowa jest zawsze najtrudniejszym i newralgicznym elementem modelu, tutaj musi się znaleźć odpowiednio dobrany układ napędowy, uszczelnienie wału napędowego i uszczelnione wyjścia popychaczy tylnych sterów. W przypadku VIIC trudność polegała na niewielkiej ilości miejsca oraz fakcie, iż VIIC ma napęd na dwie śruby. Rozwiązanie tego problemu podpatrzyłem na jednej z niemieckich stron, do której linka można znaleźć na samym początku tego opisu. Polegało ono na umieszczeniu kół zębatych rozdzielających napęd na zewnątrz sekcji suchej. W maszynowni zostały więc dwa mikro serwomechanizmy, silnik elektryczny o średnicy klasy 400 (12V) oraz dwukierunkowy regulator obrotów. Wszystko to w rurce o średnicy 5 cm i długości 15 cm. Miejsca jest naprawdę bardzo mało. Najtrudniejszym elementem okazała się zaznaczona na planie płytka krańcowa, będąca jednocześnie elementem mocującym silnika oraz całego układu napędowego. Nie mam dostępu do frezarki, więc musiałem element wykonać na wiertarce stołowej. Za 5 razem się udało, wszystkie otwory zostały nacięte w odpowiednich miejscach, a średnica wyniosła idealne 50 mm. Biała plexi o średnicy 50 mm i grubości 6 mm. Elementy widoczne: 2 rurki miedziane na gumki popychaczy, uszczelka wału, 3 aluminiowe krążki pełniące funkcje "łożysk" plus 3 śruby z obudowy komputerowej, które pełnią funkcje dystansów. Gumki-uszczelki harmonijkowe popychaczy już na rurkach miedzianych. Kupione od Conrada i strasznie drogie jak na kawałek gumy - 25 zł! Widać już dwa wały miedziane o przekroju 2 mm, brak jeszcze redukcji na zębatki. Plastikowe zębatki produkowane są przez Tamiya, jest to firma znana głównie od aut RC. Mają tak jak w planach 20 i 25 zębów, myślę nawet, że są to dokładnie te, których użył autor planów. Na górze obudowa przekładni, która docelowo będzie przykręcona do śrub z obudowy komputera. Gotowy zespół napędowym oraz jego docieranie (górne fotki). Tylna płytka na serwa docięta i sklejona, zamontowane mikro serwa Conrada. Jedno do steru kierunku, a drugie popchnie tylny ster głębokości. Wycięty otwór w płytce na regulator prędkości - dwukierunkowy, 20 amperowy. Całość będzie dokręcona do tylnej ścianki specjalnie wykonaną do tego śrubą o długości 13 cm. Na zdjęciu nr. 4 rury plexi do obudowy WTC, został odcięty 15 cm kawałek tej o średnicy 50 mm. Rura o średnicy 60 mm czeka aż zajmę się sekcją środkową. Niestety do kupienia tylko w ilości 2 metrów lub więcej, a to podniosło znacznie koszty budowy. Skończona maszynownia, czyli sekcja rufowa mojego modelu. Dając dłuższą rurkę z miejscem na akumulatory i odbiornik można by już uzyskać WTC dynamicznego nurka. Mój VIIC ma jednak być statycznym nurkiem, więc przejdźmy do kolejnej sekcji - serwa obsługującego gazowy zbiornik balastowy wraz z wyjmowalną redukcją (60/50 mm) uszczelniającą. Sekcja odbiornika i system balastowy Elementy tej sekcji (środkowej) zaznaczyłem na planie powyżej. Na jasno-zielono zaznaczono miejsce wyjmowalnego połączenia rurki 50 mm z rurką 64 mm (szarą). Ciemny zielony zaś to owa rurka kryjąca odbiornik i serwo o dużej sile obsługujące zbiornik z ciekłym gazem. Elementy wycięte "ręczną" frezarką - zatrzaski, uszczelnienia oraz grodzie. Na zdjęciu powyżej są już złożone i gotowe do użycia. Niestety elementy nie były wykonywane w procesie automatycznym, więc dużo czasu zajęło mi ich ręczne poprawianie dremelkiem. Półeczka z serwem oraz gródź 60 mm, będzie ona niewidoczna - "ukryta" w szarej rurce. Gródź natomiast oddzieli sekcję suchą od zbiornika balastowego. Na zdjęciu powyżej próbne dopasowanie do sekcji tylnej. Szara rurka ABS w której będzie półeczka, oraz przezroczysta, poliwęglanowa rurka przeznaczona na zbiornik balastowy. Zdjęcie powyżej pokazuje dopasowywanie ostateczne elementów. Gotowa środkowa sekcja sucha. W głębi szarej rurki widać schowany serwomechanizm, na pierwszym planie natomiast białe połączenie, które wciskamy w rurkę sekcji suchej - maszynowni. Zbiornik balastowy cz. 2 oraz zbiornik na gaz Zbiornik na gaz składa się z rury miedzianej o przekroju 28 mm zakończonej dwoma miedzianymi kapami, za zawór ładujący posłużył zmodyfikowany zawór z lutownicy gazowej, zawór spuszczający to zwykły zawór Schredera ze ściętym na tokarce kołnierzem w taki sposób, aby jego bolec mógł być swobodnie naciśnięty przez dźwignię. Są to dobre i sprawdzone rozwiązania stosowane na całym świecie wśród modelarzy podwodnych. Całość zespawał mi wzorowo kolega, któremu za to jeszcze raz serdecznie dziękuję. Po wielu próbach ze sprężonym powietrzem oraz nabojami CO2, które nie dawały mi satysfakcjonującej wydajności, postawiłem na płynny gaz i okazało się to strzałem w dziesiątkę. Teraz po naładowaniu zbiornika dostałem do dyspozycji około 5 litrów gazu co daje mi minimum 20 wynurzeń na jednym ładowaniu. Nie jest to liczone teoretycznie, a sprawdzone praktyką. 20 razy wypchnąłem wodę z testowego zbiornika o pojemności 250 ml. Gaz jakiego używam to łatwo dostępny i bezpieczny tetrafluoroetan. Gotowy zbiornik balastowy. Dźwignia połączona z serwem dużej mocy, jedna pozycja serwa powoduje naciśnięcie bolca na zaworze, a co za tym idzie wypuszczenie gazu wypychającego wodę, druga natomiast otwiera odpowietrznik znajdujący się nad zaworem gazowym. Otwarty odpowietrznik spowoduje zalanie zbiornika wodą i zanurzenie się okrętu. Całość oczywiście rozbieralna z bardzo łatwym dostępem do poszczególnych elementów. W dalszej części budowy, w dolnej części przezroczystej rurki zostały wywiercone otwory wlotowe wody. Gotowa sekcja sucha (WTC) Wszystko w pełni rozbieralne w razie potrzeby wymiany elementów. Dwa kable wystające z WTC, to kable biegnące do sekcji zasilania, która znajduje się na przodzie okrętu, jej funkcję pełni strzykawka o pojemności 200 cm3, ale o tym dużo później. Ważne jest to, że całe WTC okazało się szczelne, a system balastowy sprawny co pokazuje filmik z pierwszych testów. Kadłub i pokład Wycinanie otworów przelewowych oraz szpar na pokładzie zajęło mi trochę czasu. Z perspektywy czasu uważam jednak, że można to zrobić w 4 dni. Jak zwykle najcenniejszą wiedzą jest doświadczenie. Wszystkie otwory pokładu i burt zostały wycięte ręcznie. W internecie dostępne są blaszki fototrawione, którymi możemy zastąpić oryginalny plastikowy pokład, wygląda to lepiej i wydaje się dobrym pomysłem, jednakże nie dla RC. Podejrzewam, że takie blachy mogłyby powodować tłumienie sygnału radiowego oraz na pewno destabilizować okręt. Są w końcu cięższe, a w okrętach środek ciężkości powinien być jak najniżej. W mojej opinii jest to też pójście na łatwiznę, takie blachy zostawmy modelarzom plastikowym, którzy nierzadko potrafią wykorzystać całe ich piękno w taki sposób, że efekt będzie porażający. Otwory przelewowe zostały wycięte na całej linii burty, na dole rufy i dziobu też. Na środku, na dole modelu widać wycięty kawałek stępki, który musiał zostać usunięty ze względu na system balastowy, ale po zaszpachlowaniu i pomalowaniu ubytek nie będzie widoczny. Tak jak wspomniałem wcześniej, wyciąłem wszystkie otwory także na pokładzie, na płaskiej powierzchni po wynurzeniu mogłaby się zbierać woda i utrudniać wytrymowanie. Tak samo powietrze pod pokładem przy zanurzaniu. Z perspektywy czasu wiem, że powietrze i tak się zbierało i nie uciekało co było spowodowane przez napięcie powierzchniowe, wymagało to kilku modyfikacji, aby umożliwić prawidłowe wytrymowanie okrętu. Złożenie w całość i testy Założeniem mojej konstrukcji jest, że wymiana/ładowanie pakietu oraz tankowanie gazu odbywa się przez zdejmowany pokład. Sekcja akumulatorów (widoczna na dziobie) jest osobnym elementem i można ją swobodnie wyciągnąć z modelu właśnie przez pokład. W celu naprawy czy konserwacji można też zdjąć jedną połówkę kadłuba i po chwili wyjąć całe WTC z modelu. Zdjęcie doskonale oddaje mój plan aranżacji przestrzeni wewnątrz modelu. Jak widać nie ma tu miejsca na żadne systemy torpedowe czy kamery. Skala 1:72 w przypadku modeli okrętów z II to ciężka sprawa. System oparty na pompie (zamknięty lub otwarty) zajął by oczywiście mniej miejsca niż gazowy. Uparłem się na ten system tylko dlatego, że lubię patrzeć na bąbelki gdy okręt się wynurza. Następnie poszukałem zdjęć oryginału aby określić linię zanurzenia: Ostateczne testy szczelności, napędu i systemu balastowego wypadły dobrze. Od razu było jednak wiadomo, że model będzie twardym orzechem do zgryzienia, jeśli chodzi o wytrymowanie. Moją uwagę zwróciła również tendencja do kołysania. Wszystko to musiało zostać wstępnie wyregulowane, aby przeprowadzić testy systemu balastowego. Przeprowadziłem też testy napędu. Śruby modelu pracowały nieprzerwanie przez godzinę na 3/4 mocy. Udało się, model okazał się sprawny. Zostało więc tylko malowanie i doklejenie wszystkich detali. Pływanie Nie wiem jak zachowywały się oryginały, ale model bardzo słabo reaguje na stery głębokości - zdjąłem więc ograniczniki i pozwoliłem im nawet na wychyły rzędu 40 stopni - różnica w sterowności okazała się jednak minimalna. Promień skrętu ma jak TIR z Ukrainy. Gdybym robił model jeszcze raz, obydwie śruby kontrolowałbym niezależnie. System zanurzenia działa prawidłowo, trochę problemu sprawiało mi napięcie powierzchniowe powstające pod pokładem, ale z tym także sobie poradziłem. Model siedzi w wodzie trochę niżej niż oryginał, aby być bardziej stabilnym. Zapas gazu oraz akumulator pozwalają na 40 minut dobrej zabawy. Dodatkowy pakiet jak i litrową butlę można jednak zabrać ze sobą nad wodę. Więcej zdjęć z pływania w planach. Tak samo jak filmik. Narazie muszę się modelem po prostu nacieszyć :) Więcej informacji na: Lloyd to dwumiejscowy samolot rozpoznawczy lotnictwa austro-węgierskiego. Był to ostatni z typ serii C produkowanych przez węgierskie zakłady Lloyd. Jedna z najistotniejszych cech charakterystycznych dla tego samolotu, to sklejkowe pokrycie płatów. Lloyd krótko służył na froncie i szybko został przesunięty do roli samolotu szkolnego. Po wojnie kilka egzemplarzy zostało zdobytych przez Polaków. Oto co znalazłem w podełku. Oryginał. źródło: Windsock Intrenational 6/1 Na żadnym zdjęciu nie widać, by na skrzydłach były jakieś grube listwy, które producent zaproponował na wypraskach modelu. Są to raczej miejsca łączenia fragmentów sklejki, dodatkowo czymś wzmocnione. Dlatego zdecydowałem się te elementy usunąć. Zlikwidowałem również wszystkie wystające klapki i okucia na kadłubie. Zostaną one zastąpione elementami fototrawionymi. Żywiczny silnik dołączony do modelu jest trochę uproszczony, szczególnie w górnej części - czyli w miejscu, gdzie najbardziej go będzie widać w modelu. Postanowiłem go delikatnie poprawić. W tym modelu kabina będzie szczególnie mocno wyeksponowany. Silnik jest gotowy do zamontowania. Elementy kabiny zostały oklejone kalkomanią z nadrukowanym wzorem drewna i pryśnięte farbami typu clear-orange i smoke. Pasy pilota i obserwatora. Tutaj producent zestawu nie załączył pasów. Dziwne te, bo w modelu w skali 1:72 pasy są. Wykonałem nowe pasy z elementów fototrawiontch, wzorując się na pasach dołączonych do modelu w skali 1:72. Dorobiłem także klapki na okaptowaniu silnika i dolną pokrywę silnika z żaluzją. Tutaj była podobna sytuacja, jak z pasami - w skali 1:72 żaluzja jest, a w 1:48 jej nie ma. Cokolwiek dziwaczna polityka producenta! Podczas budowy modelu wykorzystam równiez inne - wykonane własnoręcznie - elementy fototrawione: śruby rzymskie do naciągów, różne dźwigienki w kokpicie i tarcza mocowania śmigła, okucia na okaptowanie silnika, a także okucia wzmacniające mocowanie zastrzałów skrzydłowych i baldachimu, metalowe wzmocnienia podwozią, paseczki z nitami o szerokości od 0,2 mm do 0,6 mm. Połówki kadłuba gotowe do sklejenia. Ponieważ jest to model short run, więc brak w nim jakichkolwiek elementów ustalających. Dorobiłem swoje kołki z rurek wklejonych w kadłub i odpowiedniej średnicy pręcików w skrzydłach. Chciałem coś pokombinować z lotkami, aby uzyskać efekt przeświecającego pokrycia płóciennego, zatem poczatkowo wyciąłem ażur z lotki zaproponowanej przez producenta. Niestety po pokryciu go papierem i naprężeniu cała lotka się zwichrowała i nie nadawała się do zamontowania w modelu. Wymysliłem zatem, że zrobię konstrukcję lotki z metalu, wykorzystując specjalnie do tego przygotowane elementy fototrawione. Ponieważ konstrukcja piramidki baldachimu podtrzymującego górny płat jest dosyć skomplikowana, postanowilem ułatwić sobie montaż górnego płata i zrobiłem sobie dodatkowe elementy ustalające jego mocowanie ze słupkami baldachimu. Na dostępnych mi zdjęciach Lloyda widać, że samolot użytkowany w Polsce był pozbawiony kołpaka śmigła i dekli na kołach. To, co znalazło się pod kołpakiem, to moja fantazja - wyraźnie jednak na zdjęciach widać, że był tam jakiś pierścień lub tarcza. Prowadnica KM-u, którą dostarczył w zestawie producent modelu ma kilka błędów. Jest płaska, a w rzeczywistości wykonano ją z rur. Średnice okręgów są zbyt duże i w złych miejscach są słupki mocujące ją do kadłuba. Przednie słupki powinny być mocowane do boków, na zewnątrz kadłuba, a tylne od góry do burt stanowiska strzelca/obserwatora. Do kadłuba na słupkach powinna być montowana górna prowadnica, zaś dolna - do słupków (za pomocą wysięgników). W elemencie fototrawionym dołączonym do modelu prawie wszystko jest na opak. Wykonałem własną obrotnicę, lutując odpowiednio ukształtowane kawałki drutu mosiężnego o średnicy 0,5mm. Lloyda poskladałem na sucho, aby sprawdzić jego geometrię. Wcześniej ponawiercałem otwory w skrzydłach i dopasowałem długość słupków. Dorobiłem też nity. W rzeczywistości były to kołki i gwoździe. Główne detale modelu pokryłem kalkomanią ze wzorem drewna. Kalkomanię docinałem tak, żeby było widać różnicę struktury między poszczególnymi panelami płaszczyzny pokrycia sklejkowego. Kalkomanie na modelu pokryłem lakierami typu clear-orange i smoke. Linie podziału paneli oraz linie kołków/gwoździ zostały podkreslone przez wpuszczenie w nie czarnej farby Humbrol rozcieńczonej terpentyną balsamiczną. Warto zwrócić uwagę, że dolny płat jest trochę ciemniejszy od górnego. Znaki przynależności państwowej postanowiłem namalować przy pomocy masek. Niestety, podczas zdejmowania masek część kalkomanii została zerwana wraz z nimi. Cóż... Lloyd musiał wrócić ponownie do warsztatu stolarskiego. Naprawa takich uszkodzeń przy takim pokryciu nie sprawia kłopotu - wystarszy zdrapać kalkę z uszkodzonych paneli i położyć ją ponownie. Większy problem byłby w przypadku kamuflażu. Po niemiłych doświadczeniach z malowaniem znaków od szablonów, postanowiłem wykorzystać kalkomanie. Ponieważ oznakowanie na kadłubie i na skrzydłach na tym samolocie było wymalowane od brzegu do brzegu, nie udało mi się znaleźć kalkomanii w odpowiednim rozmiarze - wydrukowałem własne. Analizujac zdjęcia z epoki nie udało mi się ustalić zależności w umieszczeniu szachownic - przyjąłem więc w moim modelu zasadę symetrii. Dorobiłem Lloydowi przewody instalacji chłodzenia silnika. Materiały, z których je zrobiłem dobrałem tak, aby już ich nie malować. Po wykonaniu instalacji chłodzącej okazało się, że popełniłem błąd. Nie miałem dostępu do niektórych zdjęć. Pomogli koledzy z forum modelarskiego. Zatem przerobiłem jeszcze trochę układ chłodzenia Lloyda. Słupek piramidki udało się wpasować między rury kolektorów spalin. Skończyłem również usterzenie ogonowe samolotu, które zajęło mi trochę czasu. Przez poszycie ruchomych części stateczników widać kontur tego, co się za nimi znajduje. Imitację śrub rzymskich wykonałem metodą pokazaną tutaj. Wiatrochron wyciąłem ze wstępnie ukształtowanego nad kuchenka elektryczną kawałka folii do naświetlania. Jako jego okucia użyłem kawałka fototrawionego paseczka z podtrawieniami symulującymi nity. Dorobiłem zatrzaski mocujące okaptowanie silnika i zwaloryzowałem wózek podwozia. Nadszedł czas na zamontowanie skrzydeł i wykonanie naciągów. Naciągi maluję pędzelkiem 000, emalią srebrną MM 1546E zmieszaną z Humbrolem satin 164 mniej więcej pół na pół (no, może trochę więcej szarego, w zależności, ile mi się kropelek farby do miseczki uleje). Rozcieńczam to do konsystencji, takiej jak do aerografu. Po wyschnięciu smaruję Vallejo patina negra (855) rozcieńczonym wodą. Cały czas zwracam uwagę, aby linki były pomalowane w miarę nierównomiernie. Na koniec same imitacje śrub rzymskich maluję pisakiem Tamiya X-12 gold leaf albo pisakiem Gundammarker GM04 - w zależności, co mi w rękę pierwsze wpadnie. Jestem jednak przekonany, że wystarczy każdy złoty pisak permanentny. Na tym etapie budowy modelu okazało się, że ze względu na brak dostępu do dokumentacji popełniłem kilka błędów. Dzieki pomocy modelarskiej uzyskałem dostęp do zdjeć Lloyda, na których można zobaczyć wiele szczegółów, dobrze widać konstrukcję stateczników, mocowanie powierzchni sterowych i wiele okuć. Okazuje się, że stateczniki nie były mocowane do kadłuba na całej długości, lecz były w pewnej odległości od kadłuba i posiadały mechanizm zmiany kąta zaklinowania, którego wiele elementów jest widocznych na zewnątrz. Inny kształt niż zaproponował producent modelu ma klapka inspekcyjna na górze cześci ogonowej kadłuba, poza tym jest też druga klapka w przestrzeni między statecznikiem pionowym a kadłubem. Zupełnie inny kształt miał też koniec kadłuba - był zakończony bardzo ostro, a nie był taki ścięty jak zaproponował producent modelu. Zdecydowałem się na częściowy demontaż modelu i poprawe tych błędów. Na pierwszy ogień poszedł ogon. Zdemontowałem stateczniki poziome, odciąłem statecznik pionowy i zmieniłem profil zakończenia kadłuba. Statecznikom i sterom dorobiłem osie obrotu w postaci odcinków drutu i zamontowałem tak, aby między nimi i kadłubem pozostała niewielka szczelina. Do pomalowania śmigła, podobnie jak w całym modelu, wykorzystałem kalkomanię. Gdy porównałem profil łopaty śmigła modelu z dostepnymi mi zdjęciami, stwierdziłem, że jest on tylko w niewielkim stopniu podobny do oryginału. źródło: Windsock Intrenational 6/1 Zrobiłem nowe śmigiełko, a właściwie dwa - z różną ilością warstw. Jak wykonać takie śmigiełko można przeczytać tutaj. Wytrawiłem nowe blaszki z dodatkowymi elementami i działam dalej. Na pierwszy ogień poszedł krzyżak zabezpieszający przed ocieraniem się linki napinającej między przednim i tylnym słupkiem. W sumie drobiazg, ale trzeba było odciąć stare naciągi, przykleić nowe i nasunać na linki ten krzyżak tak, by linki były proste... co nie okazało się wcale... proste. Z elementów fototrawionych wykonałem detale mechanizmu blokowania steru kierunku podczas postoju samolotu. Ogon zakończony! Zrobiłem mechanizmy zmiany kąta zaklinowania stateczników, klapki rewizyjne do mechanizmów sterów (w tym jedną tajemniczą pod statecznikiem), okucia zawiasów i okucia do blokowania steru kierunku ze statecznikiem pionowym. Dorobiłem nową sterownicę. Poprzednia wydawała mi się trochę mało subtelna. Uzbroiłem w elementy fototrawione dodatkowy zbiornik paliwa. Dorobiłem hamulec pazurowy, ponieważ producent modelu o nim zapomniał :) Do wykonania amortyzowanej płozy ogonowej wykorzystałem elementy fototrawione, kawałki drutu mosiężnego i fragment płozy z zestawu. Powoli zbliżam się do końca budowy modelu - montaż klapek, wzierników, zapinek, okuć itp. detali. Zrobiłem nowe popychacze lotek - te z zestawu były za szerokie i miały zły kształt. Tekst i zdjęcia modelu: Wojciech Fajga Zdjęcia gotowego modelu można obejrzeć tutaj.